Ekonofizyka to nowy dział fizyki wykorzystujący metody i metodologię fizyki do rozwiązywania problemów ekonomicznych i finansowych. Umiejętność budowania modeli charakterystycznych dla fizyki układów złożonych (ang. complex systems) bardzo przydaje się do opisu i analizy zagadnień finansowych i ekonomicznych, gdyż rynek finansowy może z powodzeniem być traktowany jako układ złożony. Poszczególne elementy tego układu (inwestorzy) poprzez wzajemne oddziaływania miedzy sobą (przekazywanie informacji), a także obserwacje samego rynku podejmują decyzje o swych zachowaniach (kupno, sprzedaż) zmieniając tym samym chwilowy stan układu (rynku finansowego), który sami tworzą.

Ekonofizyka, zwana też fizyką finansową, powstała na styku fizyki, matematyki, ekonomii i metod numerycznych. Jej początków można szukać ponad sto lat temu, gdy L.Bachelier opublikował w 1900 roku pierwszą prace ekonomiczną o modelu zmian cen na rynku. Kilka lat później, podobne techniki analizy procesów losowych zostały wykorzystane w pracach A.Einsteina i M.Smoluchowskiego dotyczących zjawisk dyfuzji i ruchów Browna.

Prawdziwy rozkwit ekonofizyki to jednak dopiero koniec XX wieku. Od lat osiemdziesiątych XX wieku obserwuje się coraz większą chęć zatrudniania fizyków przez duże światowe banki i towarzystwa ubezpieczeniowe oraz inwestycyjne.